همه چيز از همه جا

درگذرگاه زمان تنهاييم

سايه اي نيست كه همراه شودبادل ما

روزها ميگذرد

پشت هم پي در پي

وفرا ميرسد مي رسد از راه شبي

چه نا فرجاميم

همه درحسرت يك روزسپيد

دل به فردا بستيم

كدامين فردا؟؟؟؟

كه دران هيچ رهي روشن نيست

روزها ميگذرد

دانشجويي سر کلاس فلسفه نشسته بود. موضوع درس درباره خدا بود. استاد پرسيد(آيا در اين کلاس کسي هست که صداي خدا را شنيده باشد؟) کسيپاسخ نداد.
استاد دوباره پرسيدآيا در اين کلاس کسي هست که خدا را لمس کرده باشد؟) دوباره کسي پاسخ نداد.
استاد براي سومين بار پرسيد: (آيا در اين کلاس کسي هست که خدا را ديده باشد؟)  براي سومين بارهم کسي پاسخ نداد استاد با قاطعيت گفت (با اين وصف خدا وجود ندارد).
دانشجو به هيچ روي با استدلال استاد موافق نبود و اجازه خواست تا صحبت کند. استاد پذيرفت. دانشجو از جايش برخواست و از همکلاسي هايش پرسيد: (آيا در اين کلاس کسي هست که صداي مغز استاد را شنيده باشد؟) همه سکوت کردند.
(آيا در اين کلاس کسي هست که مغز استاد را لمس کرده باشد؟) همچنان کسي چيزي نگفت.
(آيا در اين کلاس کسي هست که مغز استاد را ديده باشد؟)
وقتي براي سومين بار کسي پاسخي نداد

دانشجو چنين نتيجه گيري کرد که استادشان مغز ندارد.....